Autor opracowania: Dagmara Urbańczyk-Świć

 

UZASADNIENIE BADANIA:
Ablacja migotania przedsionków jest znaczącą metodą eliminacji tej arytmii, jednak z uwagi na obserwowane nawroty incydentów arytmicznych, poszukuje się metod uzupełniających to leczenie.

 

CEL:
Celem badania była ocena krótkoterminowego stosowania leków antyarytmicznych u pacjentów poddanych ablacji z powodu migotania przedsionków (AF), oraz wpływ tego leczenia na długotrwałe utrzymywanie rytmu zatokowego.

 

MATERIAŁ I METODYKA:
Do trwającej 1 rok obserwacji, włączono 2038 pacjentów, u których wykonano ablację RF z powodu napadowego, przetrwałego lub długotrwającego migotania przedsionków. Pacjentów losowo przydzielono do dwóch grup. W pierwszej, u 1016 pacjetów stosowano leki antyarytmiczne (AAD) klasy I lub III przez 90 dni po zabiegu ablacji, grupę kontrolną stanowiło 1022 pacjentów po ablacji, bez leczenia antyarytmicznego. Pierwotnym punktem końcowym były: nawracające incydenty migotania przedsionków (powyżej 30 sek.), konieczność wykonania ponownej ablacji, hospitalizacja, lub stosowanie AAD po okresie 90 dniowego leczenia antyarytmicznego.

 

WYNIKI:
W trakcie 90-dniowej obserwacji odnotowano znacząco dłuższe okresy bez nawrotów arytmii przedsionkowej w grupie pacjentów stosujących leki antyarytmiczne, w porównaniu z grupą kontrolną (59.0% vs 52.1%); P=0.01. Jednakże w trakcie obserwacji rocznej nie wykazano tak znaczącej różnicy pomiędzy grupami (69.5 % vs 67.8%); P=0.38.

 

WNIOSKI:
Krótkoterminowe (90 dni) stosowanie leków antyarytmicznych, po zabiegu ablacji migotania przedsionków, redukowało liczbę nawrotów arytmii przedsionkowej w tym czasie. Zastosowanie takiego leczenia nie skutkowało redukcją nawrotów AF w trakcie rocznej obserwacji.