Implantacja EV-ICD u dzieci jest procedurą prostą, skuteczną i bezpieczną. Wykazano 100% skuteczność uzasadnionych interwencji, akceptowalne ryzyko nieuzasadnionych interwencji oraz bardzo małe ryzyko potrzeby zmiany na inny typ ICD.
CzytajU pacjentów z przetrwałym AF i obecnością w lewym przedsionku istotnego niskonapięciowego podłoża arytmii wykonanie ablacji polegającej wyłącznie na izolacji żył płucnych szansa na utrzymanie rytmu zatokowego jest istotnie mniejsza niż u pacjentów bez takich zmian. Dodatkowa ablacja obszarów niskonapięciowych i nieprawidłowych elektrogramów u pacjentów LVSplus znacząco zwiększa skuteczność zabiegu.
CzytajW analizie intention-to-treat nie potwierdzono non-inferiority dla LBBAP-CRT wobec BIV-CRT u kandydatów do CRT z klasycznym blokiem lewej odnogi. Uzyskano jednak dużą skuteczność i podobne efekty kliniczne.
CzytajBadanie potwierdziło dużą skuteczność i bezpieczeństwo Aurora EV-ICD wyrażające się skuteczną defibrylacją i stymulacją antyarytmiczną, niskim odsetkiem dużych powikłań, w tym nieuzasadnionych interwencji.
CzytajOparta na PRAETORIAN score rezygnacja z DFT po wszczepieniu S-ICD nie zwiększała ryzyka nieskutecznego pierwszego szoku w czasie spontanicznej arytmii komorowej, redukowała ryzyko i złożoność zabiegu bez zwiększenia liczby rewizji S-ICD. Należy rozważać wykorzystanie PRATORIAN score i ominięcie DFT u pacjentów z S-ICD.
CzytajBadanie FULCRUN-VT wskazuje na nowe możliwości leczenia ablacją z zastosowaniem ultra niskiej temperatury pacjentów z VT i chorobą strukturalną serca.
CzytajWykazano, że ryzyko nawrotu arytmii przedsionkowych u chorych z wyjściowo przetrwałym AF jest mniejsze u poddanych PFA jako pierwszej metodzie leczenia w porównaniu z AAD, przy podobnym bezpieczeństwie.
CzytajBadanie DECAF wykazało, że pacjenci po skutecznej kardiowersji z powodu przetrwałego AF przydzieleni zgodnie z wyborem losowym do kontynuacji zwyczaju picia kawy na poziomie średnio 1 filiżanka dziennie rzadziej mieli nawrót AF lub AFl niż abstynenci w tym zakresie.
CzytajWśród pacjentów z migotaniem przedsionków, którym co najmniej rok temu wszczepiono DES monoterapia z zastosowaniem DOAC nie była gorsza niż terapia skojarzona z lekiem przeciwpłytkowym.
CzytajW populacji starszych pacjentów z AF obciążonych dużym ryzykiem udaru i ryzykiem krwawienia standardowe leczenie zachowawcze polegające głównie na stosowaniu DOAC było lepsze od wszczepienia zatyczki do LAA. Przyczyną główną były dość liczne powikłania około zabiegowe.
CzytajWśród pacjentów poddanych skutecznej ablacji AF co najmniej rok wcześniej leczenie rywaroksabanem w porównaniu z aspiryną nie powodowało zmniejszenia częstości występowania udaru, zatoru obwodowego lub nowego udaru stwierdzonego w MRI.
Czytaj
