Badanie DECAF wykazało, że pacjenci po skutecznej kardiowersji z powodu przetrwałego AF przydzieleni zgodnie z wyborem losowym do kontynuacji zwyczaju picia kawy na poziomie średnio 1 filiżanka dziennie rzadziej mieli nawrót AF lub AFl niż abstynenci w tym zakresie.
CzytajWśród pacjentów z migotaniem przedsionków, którym co najmniej rok temu wszczepiono DES monoterapia z zastosowaniem DOAC nie była gorsza niż terapia skojarzona z lekiem przeciwpłytkowym.
CzytajW populacji starszych pacjentów z AF obciążonych dużym ryzykiem udaru i ryzykiem krwawienia standardowe leczenie zachowawcze polegające głównie na stosowaniu DOAC było lepsze od wszczepienia zatyczki do LAA. Przyczyną główną były dość liczne powikłania około zabiegowe.
CzytajWśród pacjentów poddanych skutecznej ablacji AF co najmniej rok wcześniej leczenie rywaroksabanem w porównaniu z aspiryną nie powodowało zmniejszenia częstości występowania udaru, zatoru obwodowego lub nowego udaru stwierdzonego w MRI.
CzytajBadanie CAAN-AF przeprowadzone u pacjentów z HF i utrwalonym AF oraz wszczepionym CRT-D nie wykazało przewagi ablacji AVN nad leczeniem farmakologicznym.
CzytajWśród pacjentów z objawowym napadowym AF opornym na leki antyarytmiczne w badaniu randomizowanym wykazano dużą skuteczność ablacji PFA i RF bez przewagi w tym zakresie. Jednak ablacja PFA okazała się być szybszą i powodującą mniej objawów niepożądanych. Dodatkowo podjęto kilka badań towarzyszących, które jeszcze nie zakończyły się, Dotyczą takich problemów jak: bezpieczeństwo przełyku i mózgu, procedury ponowne, wpływ na układ autonomiczny, na funkcję serca.
CzytajProfilaktyczne wszczepienie ICD u pacjentów po zawale sera z LVEF w zakresie 36-50% i nieprawidłowymi wskaźnikami odzwierciedlającymi funkcję układu autonomicznego nie redukuje śmiertelności całkowitej, sercowej i nagłego zgonu.
CzytajWśród pacjentów bez udokumentowanego nawrotu arytmii po ablacji AF odstawienie leczenia przeciwkrzepliwego powodowało zmniejszenie ryzyka wystąpienia złożonego punktu końcowego obejmującego udar, zator obwodowy lub duże krwawienie w porównaniu z osobami kontynuującymi antykoagulację.
CzytajOceniany cewnik pozwala na uzyskanie transmuralnego uszkodzenia, co powinno decydować o zastosowaniu do ablacji VT zależnych od blizny. Ważne, jakie będą dalsze wyniki tych zabiegów.
CzytajLBBAP wiązała się z lepszym rokowaniem niż BVP u pacjentów z LVEF<50% wymagających CRT. Wyniki badania wskazują na słuszność hipotezy, że LBBAP dając lepsze elektryczne rezultaty prowadzi do większej poprawy klinicznej.
CzytajBadanie PRAETORIAN-XL wykazało, że w trakcie długoterminowej obserwacji nie stwierdza się istotnej różnicy w występowaniu powikłań ocenianych łącznie związanych z wszczepionym urządzeniem S-ICD lub TV-ICD. Jednakże, u pacjentów z TV-ICD większe było ryzyko dużych i związanych z elektrodą powikłań w porównaniu z S-ICD. Dlatego u chorych przewidzianych do wszczepienia ICD bez wskazań do stymulacji serca należy rozpatrywać zastosowanie S-ICD.
CzytajWstępne wyniki badania wskazują na możliwość zastosowania ocenianej elektrody defibrylującej o małym rozmiarze nie tylko w prawej komorze, ale także w obszarze lewej odnogi.
Czytaj
