Badanie LEFT-BUNDLE-CRT: Stymulacja okolicy lewej odnogi vs dwukomorowa dla terapii resynchronizującej serce
Autor opracowania:
Maria Trusz-Gluza
Cel:
W wytycznych ESC z 2021 roku poświęconych stymulacji i terapii resynchronizującej brakuje rekomendacji dotyczących stymulacji lewej odnogi pęczka Hisa (LBBP) dla resynchronizacji serca. W międzyczasie pojawiły się na ten temat badania obserwacyjne. a ostatnio pierwsze z użyciem randomizacji. Celem badania LEFT-BUNDLE-CRT była ocena, czy stymulacja okolicy lewej odnogi (LBBAP) jest gorsza od stymulacji dwukomorowej (BIVP) u chorych z klasycznymi wskazaniami do terapii resynchronizującej (CRT)
Materiał i metodyka:
Było to hiszpańskie badanie prospektywne. wieloośrodkowe (11 ośrodków), inicjowane przez badaczy, randomizowane, do którego włączono pacjentów z wskazaniami do CRT zgodnie z obowiązującymi wytycznymi i blokiem lewej odnogi (LBBB) według kryteriów Straussa. Randomizacja (1:1) decydowała o wyborze LBBAP-CRT lub BIVP-CRT. Pierwszorzędowy punkt końcowy: proporcja pacjentów z pozytywną odpowiedzią na CRT po 6 miesiącach, definiowaną jako poprawa kliniczna lub redukcja końcowo-skurczowej objętości lewej komory (LVESV) o ≥15%. Wtórne punkty końcowe obejmowały parametry kliniczne, echokardiograficzne oraz dotyczące jakości życia.
Wyniki:
Do badania włączono 176 pacjentów: do ramienia BIVP-CRT – 84 pacjentów, a do LBBAP-CRT – 92. Charakterystyka badanych w obu grupach była podobna, za wyjątkiem szerszego zespołu QRS w grupie LBBAP-CRT (172 ms vs 165 ms). W analizie intention-to treat pierwszorzędowy punkt końcowy osiągnięto w grupie BIV-CRT u 94,6%, a w LBBAP-CRT u 89,7% pacjentów ((RR 0,95, 95% CI 0,88-1,02), nie potwierdzając non-inferiority dla LBBAP-CRT. Poprawę kliniczną uzyskano odpowiednio u 77% i 68% badanych, a założoną redukcję LVESV osiągnięto u 85% i 79% pacjentów. Zdarzenia niepożądane oraz hospitalizacje z powodu niewydolności serca występowały w obu ramionach z podobną częstością.
Wnioski:
W analizie intention-to-treat nie potwierdzono non-inferiority dla LBBAP-CRT wobec BIV-CRT u kandydatów do CRT z klasycznym blokiem lewej odnogi. Uzyskano jednak dużą skuteczność i podobne efekty kliniczne.