Badanie Praetorian-DFT: randomizowane porównanie implantacji podskórnego kardiowertera-defibrylatora z lub bez testu defibrylacji
Autor opracowania:
Maria Trusz-Gluza
Cel:
Podskórny kardiowerter-defibrylator (S-ICD) jest coraz szerzej stosowanym urządzeniem. Jedną z niedogodności jego zastosowania jest potrzeba wykonania testu defibrylacji (DFT). PRAETORIAN score oparty na wyniku badania radiologicznego pozwala przewidywać skuteczność defibrylacji. Celem badania PRAETORIAN-DFT była ocena, czy ominięcie DFT w oparciu o PRAETORIAN score nie jest gorsze dla skuteczności pierwszego elektrowstrząsu.
Materiał i metodyka:
Było to badanie międzynarodowe, wieloośrodkowe (37 ośrodków), w którym pacjenci z S-ICD byli randomizowani do grup DFT (+) i DFT (-). W grupie DFT (-) przed wypisem pacjenta kalkulowano PRAETORIAN score. Gdy był on ≥90, obowiązkowo wykonywano DFT, a inne działania uzależniano od decyzji lekarza. Pierwszorzędowy punkt końcowy: pierwszy nieskuteczny szok w przebiegu spontanicznej arytmii komorowej – ocena non-inferiority.
Wyniki:
Randomizacji poddano 965 pacjentów [DFT(- )483, DFT(+) 482)], których obserwowano przez 41 miesięcy (mediana). Pierwszorzędowy punkt końcowy stwierdzono w grupie DFT(-) u 1,7%, w grupie DFT(+) u 2,3% [-0,6%, 95% CI (-2,6 do 1,4); p=0,0002]. Nie stwierdzono istotnych różnic dla ogólnej śmiertelności ani dla zgonu arytmicznego. Potencjalnie związane z DFT powikłania wystąpiły u 1,7% badanych. Pooperacyjne rewizje S-ICD w związku z niewłaściwym ich położeniem wykonano z jednakową częstości w obu grupach (2 w każdej).
Wnioski:
Oparta na PRAETORIAN score rezygnacja z DFT po wszczepieniu S-ICD nie zwiększała ryzyka nieskutecznego pierwszego szoku w czasie spontanicznej arytmii komorowej, redukowała ryzyko i złożoność zabiegu bez zwiększenia liczby rewizji S-ICD. Należy rozważać wykorzystanie PRATORIAN score i ominięcie DFT u pacjentów z S-ICD.