Kongres:

Autor opracowania:

Cel:

Niektóre dotychczasowe badania sugerowały, że picie kawy kofeinowej może mieć działanie proarytmiczne. Mimo że jest to niezwykle powszechny napój, to dotąd nie przeprowadzono badania z zastosowaniem randomizacji nad jej wpływem na występowanie arytmii u chorych z migotaniem przedsionków (AF), co podjęto w badaniu DECAF.

Materiał i metodyka:

Było to badanie prospektywne, otwarte, randomizowane przeprowadzone w 5 ośrodkach w USA, Kanadzie i Australii. Objęto nim pacjentów z przetrwałym AF lub trzepotaniem przedsionków (AFl) przewidzianych do kardiowersji. Warunkiem podstawowym był zwyczaj regularnego picia kawy co najmniej przez ostatnie 5 lat. Pacjentów losowo (1:1) przydzielano albo do grupy z zaleceniem kontynuacji nawyku lub kawową abstynencję przez 6 miesięcy. Dotyczyło to także innych wyrobów zawierających kofeinę. Pierwszorzędowy punkt końcowy: nawrót AF lub AFl potwierdzony klinicznie w ciągu 6 miesięcy.

Wyniki:

Do badania włączono 200 pacjentów, po 100 do każdej z grup. Charakterystyka badanej populacji: średni wiek – 69 lat, mężczyźni – 71%, wyjściowe spożycie kawy wynosiło 7 filiżanek na tydzień. W trakcie 6-miesięcznej obserwacji spożycie kawy w badanych grupach wyniosło odpowiednio 7 (6-11) i 0 (0-2) filiżanek na tydzień. Różnica między grupami wyniosła 7 filiżanek (95% CI 7-7) na tydzień. Nawrót AF lub AFl stwierdzono rzadziej u pijących kawę (47%) niż u abstynentów (64%) (HR, 0,61; 95% CI 0,42-0,89; p=0,01). Podobne rezultaty uzyskano w analizie dotyczącej wyłącznie AF. Nie wykazano różnic między grupami w zakresie zdarzeń niepożądanych.

Wnioski:

Badanie DECAF wykazało, że pacjenci po skutecznej kardiowersji z powodu przetrwałego AF przydzieleni zgodnie z wyborem losowym do kontynuacji zwyczaju picia kawy na poziomie średnio 1 filiżanka dziennie rzadziej mieli nawrót AF lub AFl niż abstynenci w tym zakresie.