Kardiomiopatia indukowana tachykardią

Jacek Kuśnierz

Streszczenie

Kardiomiopatia indukowana arytmią, czy też tachykardiomiopatia (Tachykardia Induced Cardiomyopathy, TIC) nie ma jednoznacznej definicji, choć 25-50% pacjentów demonstruje jakiś stopień tachykardiomiopatii. Dodatkowo istniej wiele jednostek chorobowych, w których współistnieje arytmia z dysfunkcją lewej komory, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie TIC. Do czynników ułatwiających rozpoznanie należą: współ-istnienie arytmii z dysfunkcją lewej komory serca, wykluczenie innych potencjalnych przyczyn kardiomiopatii, poprawa czynności skurczowej po usunięciu podłoża arytmii lub po jej opanowaniu farmakologicznym, wzrost LVEF > 10% w stosunku do wyjściowej, a całkowita frakcji > 45% po ustąpieniu arytmii. Do podłoża TIC prowadzą trzy główne mechanizmy: szybka czynność komór, asynchronia skurczu komór i nieregularny rytm komór.

Summary

Cardiomyopathy induced by arrhythmia or tachykardiomiopatia (Tachycardia Induced Cardiomyopathy, TIC) has no clear definition, although 25-50% of patients demonstrated some degree of tachycardiomyopathy. Additionally, there is many types of diseases in which arrhythmias coexists with left ventricular dysfunction, which further makes difficult to identify TIC. The factors that facilitate the diagnosis include: the coexistence of arrhythmia with left ventricular dysfunction, exclusion of other potential causes of cardiomyopathy, improvement in systolic function after removal of the arrhythmia substrate or after mastering the pharmacological increase of LVEF> 10% compared to baseline, and the total fraction> 45% after resolution of the arrhythmia. TIC have three main mechanisms: fast ventricular, ventricular contraction asynchronism and irregular ventricular rhythm.