Stymulacja nasierdziowa

Epicardial pacing

Przemysław Mitkowski, Jarosław Hiczkiewicz, Joanna Mitkowska

Streszczenie

Pierwsze układy stymulujące były systemami nasierdziowymi. Dopiero w 1962 r. wszczepiono pierwszy przezżylny system endokawitarny. Mimo że liczba implantowanych układów epikardialnych jest niewielka, to w wybranych przypadkach klinicznych może stanowić jedyną możliwą opcję terapeutyczną. Układy nasierdziowe należy rozważyć u wymagających stymulacji: noworodków i niemowląt; pacjentów z wrodzonymi wadami serca z przeciekiem prawo­lewym; u chorych bez dostępu żylnego do docelowej jamy serca; w celu implantacji elektrody lewokomorowej w układach do stymulacji resynchronizującej przy braku możliwości uzyskania skutecznej hemodynamicznie stymulacji poprzez układ żył serca oraz u pacjentów stymulatorozależnych, u których należy reimplantować układ po jego usunięciu z powodu zapalenia wsierdzia. W niektórych wymienionych przypadkach alternatywę mogą stanowić systemy do stymulacji bezelektrodowej i podskórne kardiowertery­defibrylatory. Dostępne są uwalniające sterydy elektrody nasierdziowe, zarówno uni­, jak i bi­polarne. Wydaje się, że te ostatnie rzadziej ulegają uszkodzeniu. Po 2 i 5 latach stwierdzono uszkodzenia odpowiednio w przypadku odpowiednio 1 i 6% elektrod przedsionkowych oraz 4 i 15% komorowych.

Słowa kluczowe

stymulacja serca, stymulacja nasierdziowa, elektrody, wady wrodzone

Abstract

The first implanted pacing systems were epicardial. Only in 1962 first endocardial pacing was delivered. Although number of epicardial pacing systems is low, in selected cases this mode is the only therapeutic option. Epicardial systems should be considered in individuals who need permanent pacing and who are neonates or infant; in patients with congenital heart defects and right­to­left shunt; in case of inability to obtain vein access to target heart chamber; in patients with resynchronization system in whom hemodynamically effective pacing through epicardial veins is impossible; in those who are pacemaker dependant and require reimplantation of the system after extraction due to infective complications. In some, above mentioned cases, leadless pacing or totally subcutaneous cardioverter­defibrillator (S­ICD) could be an alternative. Both uni­ and bipolar, steroid eluting leads are available. It seems that bipolar leads are less prone to malfunction, which is observed in 1 and 6% atrial; 4 and 15% ventricular leads after 2 and 5 years follow­up.

Key words

cardiac pacing, epicardial pacing, leads, congenital heart defects