U chorych z AF poddanych PCI z implantacją stentu terapia dwulekowa (dabigatran w obu dawkach + inhibitor P2Y12) istotnie zmniejszyła ryzyko krwawienia w porównaniu z klasyczną terapią trójlekową, przy co najmniej równoważnej skuteczności w zapobieganiu występowania incydentów zakrzepowo-zatorowych. Wyniki badania stwarzają nową opcję leczenia chorych z migotaniem przedsionków poddanych procedurze PCI.

U pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i/lub miażdżycą obwodową leczonych małymi dawkami rywaroksabanu (2,5 mg dwa razy dziennie) w połączeniu z ASA w porównaniu z leczonymi wyłącznie ASA, stwierdzono redukcję występowania zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca lub udaru mózgu. Towarzyszył temu wzrost ryzyka dużych krwawień, jednak bez krwawień prowadzących do zgonu, krwawień śródczaszkowych lub do ważnych narządów. Ostatecznie uzyskano kliniczną korzyść netto. Nie stwierdzono natomiast korzyści ze stosowania rywaroksabanu w monoterapii. Wyniki badania stwarzają nowe perspektywy leczenia chorych ze stabilną postacią miażdżycy.

W porównaniu do konwencjonalnego leczenia, ablacja AF u pacjentów z niewydolnością serca wiąże się ze zmniejszoną śmiertelnością ogólną oraz mniejszą liczbą hospitalizacji z powodu nasilenia objawów niewydolności serca. Jest to pierwsze badanie kliniczne, które wykazało u chorych z niewydolnością serca korzystny wpływ ablacji AF na „twarde punkty końcowe”.