Wielopunktowa stymulacja komorowa w terapii przewlekłej niewydolności serca

Multi-site ventricular pacing in the treatment of chronic heart failure

Joanna Boidol, Oskar Kowalski, Radosław Lenarczyk, Zbigniew Kalarus

Streszczenie

Terapia resynchronizująca serce (CRT) jest metodą leczniczą dla pacjentów z objawową, mimo optymalnej farmakoterapii, przewlekłą niewydolnością serca, z upo-śledzoną funkcją skurczową lewej komory oraz czasem trwania zespołów QRS ≥120 ms. Badania randomizowane wykazały, że CRT zmniejsza kliniczne objawy niewydolności serca oraz redukuje odsetek ponownych hospitalizacji i śmiertelność. Mimo określonych przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne wskazań do CRT, około 30-40% chorych nie odpowiada pozytywnie na ten rodzaj terapii. Przyczyny nieosiągania korzyści z CRT nie są całkowicie znane. Rozwiązanie tego problemu powinno przynieść poszukiwanie czynników determinujących pozytywną odpowiedź na CRT. Stymulacja trójpunktowa (dwulewo- i jednoprawokomorowa lub dwuprawo- i jednolewokomorowa) wydaje się być korzystniejsza niż konwencjonalna resynchronizacja i może być alternatywną metodą zwiększającą odsetek odnoszących korzyści z CRT. Publikowane badania wskazują, że resynchronizacja wielopunktowa lepiej wpływa na funkcję lewej komory serca niż standardowa stymulacja dwukomorowa. Potwierdzeniem tego są uzyskane rezultaty echokardiograficzne i hemodynamiczne.

Słowa kluczowe

przewlekła niewydolność serca, terapia resynchronizująca serce, stymulacja wielopunktowa, badania randomizowane

Summary

Cardiac resynchronization therapy (CRT) is treatment strategy for symptomatic, under receiving optimal pharmacotherapy, chronic heart failure patients with systolic left ventricular (LV) dysfunction and QRS ≥120 ms. Randomized trials have shown that CRT reduces clinical symptoms of heart failure, hospital readmission rates and mortality. Despite clearly defined ESC guidelines for CRT, approximately 30-40% of patients do not respond positively to this type of therapy. The reasons for the nonresponse to CRT are not fully understood. This problem could be explained by a search for factors determining the positive response to CRT. Triple-site resynchronization (double left - single right or double right - single left) seems to be more beneficial than conventional CRT and may be proposed an alternative method improving the response rate in CRT recipients. Published trials indicate that multi-site pacing system improved LV function with better resynchronization effects to compare with standard biventricular stimulation. Confirmation of these results by the combined use of echocardiographic and haemodynamic measurements.

Keywords

chronic heart failure, cardiac resynchronization therapy, multi-site pacing, randomized trials