Małe duże zmiany - komentarz do wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2012 roku, dotyczących diagnostyki i leczenia ostrej i przewlekłej niewydolności serca w zakresie zastosowania terapii resynchronizującej i wszczepialnych...

Maciej Sterliński

Streszczenie

Ogłoszone w maju 2012 roku zalecenia Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC), dotyczące diagnostyki i leczenia ostrej i przewlekłej niewydolności serca (CHF), w tym zastosowania CRT i ICD w CHF, dla podstawowej i najliczniejszej populacji docelowej dla CRT, czyli chorych z frakcją wyrzutu lewej komory <35%, w klasach II-IV wg NYHA, z rytmem zatokowym i LBBB, pozostają niezmienione z wyjątkiem obniżenia granicznego czasu trwania zespołu QRS do 130 ms, u chorych w II klasie wg NYHA. Wyróżniono po raz pierwszy odrębność efektu klinicznego u chorych z non-LBBB, u których obecnie wymaga się znacznie dłuższego czasu trwania zespołu QRS niż u chorych z LBBB, a CRT stanowi klasę II wskazań. Chorzy z utrwalonym migotaniem przedsionków, ze wzglę-du na brak odpowiednich badań, znajdują się w grupie, w której dowody na zastosowanie CRT są niepewne. Chorzy ci wymagają bardzo starannej kwalifikacji, a następnie opieki w zakresie utrzymania odpowiednio wolnej czynności komór i optymalnego efektu resynchronizacji. Wszczepienie CRT powinno być również rozważane u chorych z objawową CHF i obniżoną frakcją wyrzutu lewej komory i wskazaniami do sta-łej stymulacji serca. Wszczepienie ICD w ramach profilaktyki pierwotnej u chorych z obniżoną LVEF jest niezmiennie jednoznacznie zalecane, a w ramach profilaktyki wtórnej po przebytym VF lub VT, jest obecnie postepowaniem jednoznacznie zalecanym, niezależnie od LVEF. 

Słowa kluczowe

niewydolność serca, terapia resynchronizująca, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zalecenia Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego   

Summary

ESC Guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure (CHF), published in 2012, introduce new recommendations for cardiac resynchronisation therapy (CRT) and implantable cardioverter-defibrillators (ICD) use as well. CRT is the method where the evidence is strong and unchanged in the main target population: patients with ejection fraction <35%, in NYHA II-IV class, with sinus rhythm and left bundle branch block, but borderline QRS duration was lowered to 130 ms in NYHA II class subgroup. There were distinguished for the first time subjects with non-LBBB QRS pattern who must present with QRS at least 150 ms and then they are in class II of evidence now. The evidence remains uncertain for the permanent atrial fibrillation CRT candidates as well, and the mean goal in those subjects remains slow ventricular rate management. Patients with low ejection fraction and symptomaptic CHF and with permanent cardiac pacing indication should be considered as a potential candidates for CRT. ICD should be implanted in low EF patients in primary prevention and and in post VF or VT secondary prevention patients, regardless EF.

Keywords

Congestive heart failure, cardiac resynchronisation, implantable cardioverter-defibrillator, European Society of Cardiology guidelines