Odelektrodowe zapalenie wsierdzia – zalecenia ESC 2016

Lead-dependent infective endocarditis – 2016 ESC Guidelines

Przemysław Mitkowski

Streszczenie

W ostatnich latach obserwuje się wzrost liczby powikłań infekcyjnych, zarówno miejscowych, jak i odelektrodowego zapalenia wsierdzia u chorych po wszczepieniu stymulatorów serca i kardiowerterów-defibrylatorów. Opublikowane w 2015 r. zalecenia ESC dotyczące diagnostyki i leczenia zapalenia wsierdzia poświęcają nieco miejsca temu problemowi u chorych po wszczepieniu urządzeń. W artykule omówiono ten fragment zaleceń. Diagnostyka i leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia powinna być prowadzona w ośrodkach referencyjnych przez zespoły wielospecjalistyczne („Grupa IZW”: kardiolog, specjalista usuwania elektrod endokawitarnych, echokardiografista, kardiochirurg, specjalista chorób zakaźnych, mikrobiolog, neurolog, neurochirurg). Wymagania wobec takiego ośrodka są bardzo wysokie. Rozpoznanie odelektrodowego zapalenia wsierdzia może sprawiać sporo problemów u chorych po zabiegach elektroterapii. Objawy u osób starszych są mniej nasilone i niespecyficzne; na plan pierwszy wysuwają się objawy pulmonologiczne i reumatyczne. W rozpoznaniu stosowane są kryteria Duke, które zostały rozszerzone w tej grupie pacjentów o objawy infekcji miejscowej kieszonki i zatorowości płucnej jako kryteria duże. Leczenie polega na całkowitym usunięciu układu, najlepiej przezskórnym i przedłużonej antybiotykoterapii. W okresie po usunięciu układu należy unikać stymulacji czasowej. Reimplantacja urządzenia powinna być poprzedzona ponowną oceną wskazań, a jej termin powinien uwzględniać stan kliniczny oraz czas utrzymywania się objawów infekcji.

Słowa kluczowe

odelektrodowe zapalenie wsierdzia, powikłania, stymulacja serca, kardiowertery-defibrylatory

Abstract

In the past decades increase in the rate of infectious complications, both limited to pocket and systemic, is observed in patients after implantation of pacemakers (PM) and cardioverter-defibrillators (ICD). Published in 2015 ESC Guidelines on diagnosis and treatment of infectious endocarditis (IE) covers this problem of Cardiac Device Related Infective Endocarditis (CDRIE). This part of the Guidelines is discussed in this paper. Diagnostics and treatment of infectious endocarditis should be conducted in reference centers by specialized multidisciplinary team (IE Team: cardiologist, specialist in lead extraction, echocardiographer, cardiosurgeon, specialist in infectious diseases, microbiologist, neurologist, neurosurgeon). Requirements for the reference center are very high. Diagnosis of CDRIE could be very difficult in patients after PM or ICD implantation. Symptoms in older patients are less pronounced and less specific with predominant respiratory and rheumatological ones. In diagnosis Duke criteria are used, but because of lower sensitivity a modification has been proposed to include signs of local infection and pulmonary embolism as major criteria. The treatment of CDRIE is based on prolonged antibiotic therapy associated with complete system removal. After lead extraction temporary pacing should be avoided. Re-implantation should be preceded by re-evaluation of the indications for Cardiac Implantable Electronic Device (CIED) implantation. The optimal timing of re-implantation should be based on clinical status and persistence of bacteraemia.

Keywords

lead-dependent infective endocarditis, complications, cardiac pacing, implantable cardioverter-defibrillator