Autor opracowania: Dagmara Urbańczyk-Świć

 

UZASADNIENIE BADANIA:

Dotychczasowe metaanalizy randomizowanych badań klinicznych potwierdzają, że pacjenci z szerokim zespołem QRS>150ms oraz implantownym CRT odnoszą większą korzyść z zastosowania elektroterapii niż pacjenci z QRS pomiędzy 120 a 149ms.  Korzyści z takiego leczenia u pacjentów z bardzo szerokim zespołem QRS (VWQRS) ≥180ms nie są dotąd dobrze potwierdzone. 

 

CEL:

Celem  była ocena efektu  implantacji CRT u pacjentów  z zespolem QRS≥180ms w porównaniu do tych z QRS 150-179ms.

 

MATERIAŁ  i METODYKA:

Do badania włączono 14,946 pacjentów (Medicare ICD Registry), którym implantowano CRT w latach 2005-2006. Byli to chorzy z istotnie obniżoną funkcją lewej komory (EF ≤35%) oraz dyssynchronią elektryczną definiowaną jako QRS≥120ms. Pacjenci przydzieleni byli do 3 grup w zależności od szerokości QRS (QRSD): QRSD 120-149ms; QRSD 150-179ms; QRSD ≥180ms. 

Obserwacja trwała 3 lata; rejestrowano: zgon, hospitalizację z powodu nasilenia niewydolności serca. Analiza badanych grup uwzględniała szerokość QRS oraz jego mofologię. Grupę odniesienia stanowili pacjenci  z QRS 150-179ms oraz blokiem lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB).

 

WYNIKI:

Spośród 14,496 pacjentów 2948 miało QRSD≥180ms. Analiza wieloczynnikowa wykazała, że rokowanie pacjentów z bardzo szerokim zespołem QRS zależy od jego morfologii.

U pacjentów z LBBB lub IVCD oraz QRSD≥180ms rokowanie korelowało z grupą odnoszącą największe korzyści z  CRT, czyli z pacjentami z LBBB oraz QRSD 150-179ms. Natomist pacjenci z RBBB i QRSD≥180ms mieli gorsze rokowanie  nie tylko od pacjentów z LBBB i QRS 150-179ms, ale również w porównaniu z grupą z RBBB i QRSD 120-149ms oraz RBBB i QRSD 150-179ms. 

 

WNIOSKI:

Rokowanie pacjentów z QRS ≥180ms leczonych z zastosowaniem CRT zależy od morfologii bloku odnogi pęczka Hisa. Pacjenci z LBBB i IVCD oraz bardzo szerokim QRS odnoszą korzyść z takiego leczenia. Natomiast  u chorych z RBBB i QRSD≥ 180ms taka terapia może być szkodliwa.