Autor opracowania: Dagmara Urbańczyk-Świć

 

UZASADNIENIE BADANIA:

Czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (CHSN)  takie jak: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, otyłość oraz obturacyjny bezdech senny wiążą się z wpływem na przebudowę strukturalną oraz elektryczną lewego przedsionka, co staje się podłożem do rozwoju i progresji migotania przedsionków (atrial fibrillation, AF).

 

CEL:

W badaniu oceniano wpływ intensywnej walki z czynnikami ryzyka CHSN na podłoże  powstawania AF.

 

MATERIAŁ I METODYKA:

Do badania włączono 50 kolejnych pacjentów z AF i BMI ≥ 27 kg/m2 oraz z co najmniej 1 czynnikiem ryzyka CHSN. Przydzieleni zostali losowo do dwóch grup:

  1. Intensywna kontrola  czynników ryzyka – risk factors management (RFM);
  2. Grupa kontrolna – leczona konwencjonalnie.

W grupie RFM prowadzono niezwykle skrupulatne leczenie czynników ryzyka, zgodne z aktualnymi wytycznymi AHA/ACC.

U wszystkich pacjentów na początku obserwacji i po >6 miesiącach wykonano następujące badania: rezonans magnetyczny serca, badanie  echokardiograficzne, badanie elektrofizjologiczne, oznaczono osoczowe markery włóknienia i funkcji płytek i śródbłonka.

 

WYNIKI:

Czas trwania badania w obydwu grupach wynosił 15±3 miesiące. W grupie RFM obserwowano: większy spadek masy ciała (p<0.001), obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego (p=0.004), lepszą  kontrolę glikemii (p=0.003), korzystniejszy profil lipidowy (p=0.04), zmniejszenie wymiaru lewego przedsionka (p=0.003) oraz redukcję otłuszczenia osierdzia (p=0.001).  Odnotowano  istotną redukcję masy ciała (>10%). Wyniki wskazują również na poprawę parametrów elektrycznych przedsionka (wpływ na refrakcję, napięcie potencjałów, przewodzenie, indukcję AF stymulacją przedsionka), redukcję markerów zapalnych i włóknienia oraz poprawę funkcji płytek i śródbłonka (agregacja płytek, P selektyna, interleukina-6, endotelina-1, metaloproteinaza 9 i inne).

 

WNIOSKI:

Intensywna kontrola czynników ryzyka CHSN odwraca niekorzystną przebudowę strukturalną i elektryczną lewego przedsionka, istotnie poprawia funkcję śródbłonka i płytek. Takie postępowanie powinno poprawić skuteczność  leczenia migotania przedsionków.