Zaburzenia rytmu serca u chorych z ostrym zespołem wieńcowym

Cardiac arrhythmia in patients with acute coronary syndrome

Przemysław Mitkowski

Streszczenie

W ubiegłym roku ukazało się stanowisko połączonych asocjacji Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące postępowania z zaburzeniami rytmu u chorych z ostrym zespołem wieńcowym. Priorytetem leczenia jest jak najszybsze uzyskanie całkowitej reperfuzji. W następnej kolejności w leczeniu należy uwzględnić leki betaadrenolityczne, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, sedację i stymulację wymuszoną oraz powtarzalne kardiowersje elektryczne. Z leków antyarytmicznych można zastosować amiodaron i w razie konieczności lidokainę. W doświadczonym ośrodku można rozważyć ablację podłoża arytmii oraz przezskórne wspomaganie krążenia. Leczenie antyarytmiczne powinno być zarezerwowane dla leczenia komorowych zaburzeń rytmu i u wybranych pacjentów z migotaniem przedsionków z wysoką częstotliwością rytmu komorowego. W celu kontroli częstotliwości można zastosować leki betaadrenolityczne i blokery kanałów wapniowych, a u chorych z istotną dysfunkcją lewej komory – amiodaron i naparstnicę. U części pacjentów należy rozważyć ablację łącza przedsionkowo-komorowego z wdrożeniem stymulacji resynchronizującej lub lewokomorowej. Stymulacja czasowa obarczona wysokim ryzykiem powikłań powinna być stosowana jedynie w przypadku objawowej bradykardii, a decyzja o wdrożeniu stałej stymulacji nie powinna być nadmiernie odwlekana.

Słowa kluczowe

zaburzenia rytmu, ostry zespół wieńcowy, rewaskularyzacja, ablacja, leki antyarytmiczne

Abstract

Last year the position paper of joint associations of European Society of Cardiology on management of arrhythmias in patient presented with acute coronary syndrome has been published. The priority of the management is to perform complete cardiac revascularization followed by betaadrenergic drug therapy, electrolyte imbalance correction, sedation, overdrive pacing, repetitive electrical cardioversions. If antiarrhythmic therapy is necessary amiodarone followed by lidocaine could be used. In experienced center substrate ablation should be performed and percutaneous left ventricular assist device therapy introduced. Antiarrhythmic therapy should be reserved only for ventricular arrhythmias and atrial fibrillation with fast ventricular rate. For rate control in AF beta-blockers and calcium channel blockers should be consider, and in case of severe left ventricular dysfunction – amiodarone and digitalis. In selected cases AV ablation should be considered followed by resynchronization therapy or left ventricular pacing. Temporary pacing which carries high risk of complication and ineffectiveness should be limited only for patients with symptomatic bradycardia. Decision on permanent pacing, when taken, should be fulfilled without delay.

Kay words

arrhythmia, acute coronary syndrome, revascularization, antiarrhythmic drugs